Vriezenbroek: de start
HET JAAR NEGENTIENHONDERD ACHT EN NEGENTIG OP TWEE EN TWINTIG DECEMBER". Met bovenvermelde datum begint de aankoopakte die onze vereniging sloot met de familie d’Udekem d’Acoz om van hen ruim 16 ha te kopen. Het gebied bestaat uit 9 ha weiland, ruigte en akkers op natuurlijk niveau en ongeveer 7 ha op opgehoogde grond. Op het grootste deel van deze 2 meter hoge zandlaag uit de put van Weerde (nodig voor de bouw van de E19) is natuurlijke bebossing ontstaan, op de rest vinden we weiland.
Kort na de aankoop werd gestart met de opmaak van het "Erkenningdossier". Hierin worden beheer en toekomst van het gebied uitgetekend. In december 2000 werd het dossier doorgestuurd naar diverse overheden.
Hoewel de officiële erkenning er dan nog niet is, wordt er onmiddellijk gestart met het beheer. Wekelijks wordt een inventarisatiewandeling door het gebied gedaan en worden alle aanwezige planten en dieren genoteerd. Er wordt begonnen met het wegmaaien van Japanse duizendknoop, die op een viertal plaatsen welig groeit. Pas door herhaaldelijk maaien, gedurende jaren, hopen we die exoot te kunnen uitroeien.
In juni 2002 freest een loonwerker de diep doorgroefde vroegere maïsakkers en de voormalige hobbelige aardappelakkers vlak. De vlakke weiden worden gemaaid door de werkploeg van Natuurpunt. Het maaisel wordt afgevoerd om de weilanden te verschralen. Met buurman en landbouwer De Greeff wordt een beheerovereenkomst gesloten om de 3 ha grote weide aan de Barebeek te maaien.
Het groepje "werkers" breidt uit. Allerhande werkzaamheden in Vriezenbroek en andere gebieden van onze afdeling, worden door deze "vrijwilligerswerkploeg" ter harte genomen.
In het Staatsblad van 22-10-2002 verschijnt de erkenning als natuurgebied voor een periode van 27 jaar. Met de daaraan gekoppelde subsidies kan de uitvoering van het erkenningsdossier beginnen.
Werk aan de winkel.
Op 16 november 2002 (op de Dag van de Natuur) wordt een eerste grote werkdag gehouden. Meer dan 40 vrijwilligers melden zich voor de grote opruimactie. De ‘dradenploeg’ verwijdert meters oude afsluitingen. De ‘wilgenploeg’ knot een deel van de wilgentenen-aanplant. De ‘japanse duizendknoopploeg’ gaat die ellendige exoot te lijf. De ‘afbraakploeg’ verwijdert drie verschillende koten en caravans en vult een grote container met afval. De ‘restauratieploeg’ zorgt voor het onthaal en voor de innerlijke mens. Heel wat mensen komen ons een bezoek brengen en maken kennis met dit mooie project.
Om de natuurwaarde van het gebied te verhogen, willen we in een eerste fase poelen graven en een steile wand afgraven voor oeverzwaluwen. Voor elk van die ingrepen moet een bouwvergunning aangevraagd en het nodige papierwerk ingevuld worden.
Aan de ingang staat intussen een infopaneel, met een plan van het gebied en mogelijke wandelingen met uitleg over flora en fauna.Op verschillende plaatsen worden infoborden geplaatst om over één of ander item duiding te geven, zoals het doel van de aanleg van de poelen, insectenmuur, zwaluwwand, begrazing.....)
Rond de meeste percelen werd een afsluitingsdraad geplaatst om het gebied, het jaar rond, met vriendelijke Galloway’s of Schotse hooglandrunderen te laten begrazen.
Een wand wordt loodrecht afgegraven over een lengte van 50 m om oeverzwaluwen aan te trekken, met daarvoor een poel van 47 m lang en 5 m breed.
Over heel het gebied verspreid zijn er 6 poelen (diameter 11m) gegraven.
Het wilgenplantsoen wordt voor de wilgentenencultuur door snoeien onderhouden. Een takkenril siert de rand van dit perceel.
Een insectenmuur lokt een diversiteit aan solitaire wespen en bijen.
Totdat de begrazing volop in werking was, werd het beheer door onze vrijwilligersploeg en door de professionele werkploegen van Natuurpunt verder gezet. Weiden en wandelwegen werden gemaaid en het maaisel wordt afgevoerd. Op geregelde tijdstippen is de japanse duizendknoop aan maaien toe. Ook andere exoten zoals amerikaanse eik en amerikaanse vogelkers worden stelselmatig verwijderd. In het kader van het educatief natuurbeheer met scholen wordt het wilgenplantsoen geknot. Peilbuizen helpen ons het beheer goed op te volgen. De waterstanden die om de veertien dagen gemeten worden, toont ons de evolutie van de grondwaterstand.
Besluit
Er is al veel werk verzet door de professionele maar vooral de vrijwilligerswerkploeg van onze afdeling. De mooie natuur in het gebied is al veel in waarde gestegen, en daar gaat het ten slotte om. Maar....het werk is ver van af, pas binnen een aantal jaren zullen we kunnen komen tot alleen maar onderhoudsbeheer … denken we … misschien komt er gebiedsuitbreiding en kan het verhaal opnieuw beginnen … … met plezier.
Vorige pagina: Knoteiken
Volgende pagina: Vriezenbroek: plan


